Dagboek mosselvisser Jos Steketee: Kijk vooruit, want die kant gaan we op...

In dit artikel:

Jos Steketee (scheep YE 72), mosselkweker uit Zeeland, blikt terug op een wisselvallig 2025 waarin hard werken, kleine overwinningen en teleurstellingen elkaar afwisselden. Aan de hand van de metafoor van de achteruitkijkspiegel beschrijft hij hoe het verleden leerzaam is, maar dat vooruitgang vraagt om focus, flexibiliteit en doorzettingsvermogen.

Wat er gebeurde
- Begin 2025 stond in het teken van zaadvangst en voorbereidingen: dweilen op percelen in de Oosterschelde, plaatsen van mzi’s (mosselzaadinvanginstallaties) in het Wad en de Voordelta, en het inbinden van lijnen. Het leverde veel handwerk op — circa 70 lijnen, 4.000 tonnetjes en 63.000 snoods.
- In mei liep de zaadviscampagne in de Waddenzee met een quotum van 150.000 mt; Steketee ving flink grof mosselzaad dat in de Wolfshoek werd uitgezaaid met de bedoeling een stevige 1‑jarige mossel te kweken.
- Door een vroege en goede aanwas in de Oosterschelde kon het seizoen twee weken eerder beginnen dan gepland. De kwaliteit was vroeg in het seizoen hoog (meer dan 30% vis), wat zorgde voor extra verwerkingswerk in de Mosselloods en een stijging van verkopen via het mosselautomaat en online, met veel positieve reacties en nieuwe ‘mosselambassadeurs’.
- Tegelijkertijd waren er problemen: de 1‑jarige mosselen uit de Waddenzee bleken klein en op sommige percelen was opbrengst van de touwen teleurstellend (bijvoorbeeld Vogelzand). Zeesterren (predatoren) plaagden percelen in zowel Oosterschelde als Waddenzee.

Beslissingen en gevolgen
- In november besloot Steketee om alsnog zaad van de Waddenzee naar de Oosterschelde te verzaaien — uitstel bood te veel risico. Dankzij inzet van twee schepen (onder andere YE 46) kon veel werk worden verzet, maar de laatste zaaiwerkzaamheden in de Waddenzee bleven liggen en worden in januari 2026 opgepakt.
- Plannen voor nieuwe kweekmethodes zijn niet van de grond gekomen. De mosselproductie in Nederland slinkt verder, kosten en werkdruk stijgen, waardoor opschaling of innovatie moeilijker wordt.

Reflectie en vooruitblik
Steketee erkent dat vooruitkomen niet altijd rechtlijnig is; soms voelt het als rondjes draaien zonder afslag. Hij haalt kracht uit een advies dat hem recent gegeven werd: “Misschien is het krijgen van dat wat je niet wil wel het grootste geschenk. Doe wat goed voelt, kritiek krijg je toch wel.” Die gedachte helpt hem weerstand te zien als leerervaring en motiveert om nieuwe wegen te blijven zoeken. Hij gelooft dat er uiteindelijk innovaties en alternatieve kweekmethodes zullen komen, maar waarschuwt dat geduld en doorzettingsvermogen nodig zijn.

Kortom: 2025 bracht drukte, vakmanschap en momenten van vreugde door vroegse kwaliteit en klantenrespons, maar ook structurele uitdagingen — kleinschalige groei, predatie, wisselende zaadopbrengst en economische druk. Steketee sluit af met een optimistische noot: hij geeft niet op en ziet kansen voor een nieuw seizoen dat opnieuw energie kan geven.