Dagboek van een Visserman - Dirk Kraak - Week 34 - 2026

In dit artikel:

Schipper Dirk Kraak vertrekt woensdag 29 juli met de kotter BRA 7 vanuit Den Helder voor een visreis op de Noordzee. Na een vakantie op Ibiza moet hij weer wennen aan het werk op zee. De bemanning richt zich vooral op tarbot en griet, duurdere vissoorten, en vaart naar het wrak van de Peuk en andere plekken rond de Rug, het Botneygat en het Dambord.

Het visgebied is beperkt door een tijdelijk afgesloten gebied, aangeduid als RTC. Daardoor moet de bemanning nieuwe visgronden zoeken. Een eerste trek op het oude bestek van Kraak’ broer Fred levert weinig op: de zwartvis is klein en de bodem is moeilijk te bevissen. Op een droge rug bij het Botneygat volgen wel twee goede trekken met grove tarbot, maar de vangst valt daarna terug. Uiteindelijk wordt in één laatste trek ongeveer 450 kilo zwartvis gevangen. Kraak noemt gemiddeld 60 tot 80 kilo zwartvis per drie uur vissen nog altijd een goed resultaat, zeker gezien de hoge brandstofprijzen en de actuele visprijzen.

Tijdens de reis uit Kraak stevige kritiek op het Nederlandse landbouw- en natuurbeleid. Hij maakt zich zorgen over een stikstofbrief aan boeren en over het intrekken van vergunningen van vijf legale pluimveebedrijven in Noord-Brabant. Volgens hem tast dit het vertrouwen in vergunningen en eigendomsrechten aan. Ook de tijdelijke sluiting van visgebieden roept bij hem weerstand op, omdat die volgens hem de voedselvoorziening en de economie schaadt. Deze politieke opmerkingen zijn zijn persoonlijke visie.

De visserij verloopt daarna wisselend. Op 3 augustus worden de netten na een trek bij het Dambord en de Kolenboot zwaar van de zeesterren. Naar schatting zit er circa 3.000 kilo per net in. De bemanning haalt daarom voorzichtig, om schade aan de netten en apparatuur te voorkomen. De enorme hoeveelheid zeesterren levert slechts ongeveer 60 kilo zwartvis op. Ook enkele volgende trekken zijn mager. Later, bij het RTC-gebied en de vertrouwde visgronden, wordt wel 70 kilo tarbot en 15 kilo griet gevangen, wat het vertrouwen enigszins herstelt.

Omdat collega-vissers goede vangsten met langoustinenetten melden en het seizoen daarvoor geschikt is, besluit Kraak een dag eerder naar de haven terug te keren. Donderdagochtend ligt de BRA 7 in Den Helder. De scholnetten worden verwijderd en de kabels op haspels gedraaid. De vis wordt gelost, terwijl brandstof, water, kisten en materiaal voor de kreeftennetten aan boord komen. In totaal wordt 12,3 ton gasolie geladen, genoeg voor ongeveer 6,5 dagen.

De volgende dag maakt de bemanning de langoustinenetten en vislijnen gereed. De lijnen worden nauwkeurig nagemeten, omdat ze gelijk moeten zijn en op de juiste manier van de middenlijn moeten verschillen. Na het bevoorraden en afronden van de werkzaamheden vertrekt Kraak huiswaarts. De reis levert een besomming van 53.000 euro op. Toch vraagt hij zich af of het verstandig is om nu over te schakelen op langoustinevisserij; volgens hem blijft het een onzekere keuze tussen goede en slechte tijden.