Dagboek van een Visserman - Dirk Kraak - Week 42 - 2025

vrijdag, 24 oktober 2025 (14:10) - Visserijnieuws.nl

In dit artikel:

Op 18 september vertrekt schipper Dirk Kraak met zijn kotter vanuit het Schulpengat richting de Hundenbol, een wrakveld tien mijl onder de 56e breedtegraad. Na vier uur op zee ziet hij verslechterend weerbericht maar besluit toch door te varen. De volgende middag arriveert de bemanning op de visgronden en begint met sleeptochten noordwaarts. Rond middernacht blijkt op de 56e breedtegraad het gebied Tove Rende goed te produceren: meerdere nacht- en avondslepen leveren uiteindelijk ruim vijftig kisten langoustine (kreeftjes), gevolgd door een avondtrek van nog eens ongeveer vijftien kisten.

Wanneer de wind rond middernacht aantrekt, zet de schipper koers naar Thyborøn om de vangst te lossen en te schuilen. In Thyborøn lossen ze de vis, verplaatsen de kotter en gebruiken de stop om onderhoudswerkjes uit te voeren: op advies van de bordenfabrikant worden de topplaten van de scheerborden vergroot bij Thyborøn Trawldoors om de visserij-efficiëntie te verbeteren. Tijdens een rustdag kookt Kraak zelf verse vis voor de bemanning; later die nacht wordt hij wakker en ziet de mannen slapen — een teken dat ze de rust nodig hadden.

Terug op zee, op woensdag, meldt zich het Duitse inspectievaartuig Seefalke bij hun vlootje. De bemanning verwacht een last haul-controle, waarbij de volledige vangst wordt geïnspecteerd en gewogen; hoe groter de vangst, hoe langer de controle. Zoals gevreesd wordt aan boord met mandjes gewerkt en volgt een lange dag van sorteren en wegen. Uiteindelijk verloopt de controle zakelijk en wordt men met wederzijds respect uitgezwaaid. Na enkele rustdagen zet de kotter vrijdagavond koers naar Eemshaven; zaterdagmiddag wordt gelost door vaste vervoerder Merema en wisselt Kraak af met zijn broer Fred, waarna hij naar huis rijdt om tijd met zijn gezin door te brengen.

De daaropvolgende week besteedt Kraak aan klussen en een bezoek aan Urk. Hij haalt spullen bij de VCU voor de kotters en spreekt met voormalig accountant Reinier Bakker. Kraak benadrukt het belang van goed financieel advies voor het opbouwen van een robuust bedrijf, en memoreert de rol van accountants en adviseurs (Auke Hoefnagel, Andre Bakker, Harm de Boer en later Reinier Bakker) en familieleden die administratief werk verzorgden tijdens de opstartjaren.

Een week later reizen Dirk en zijn broer Fred mee met een studiereis van het Visserij Innovatie Netwerk (VIN) naar Denemarken. Ze vliegen naar Aalborg en bezoeken Hirtshals en het North Sea Science Park, waar een flumetank beschikbaar is om visnetten in zeer realistische omstandigheden te testen. Kraak noemt dat een langgekoesterde wens: zien hoe netten presteren in zo’n omgeving levert direct toepasbare inzichten op en vraagt om vervolgbezoeken. Op de visserijbeurs in Aalborg werven diverse stands zijn belangstelling, met name die van CATSAT — een bedrijf dat realtime satelliet- en waterkolomdata met computermodellen koppelt, waardoor je onder andere temperatuur, zoutgehalte, stromingen en planktonconcentraties kunt monitoren en daarmee mogelijk pelagische visaggregaties kunt voorspellen. De delegatie bezoekt later nog Lemvig, de visserijschool in Thyborøn en Thyborøn Trawldoors, en keert donderdagnacht terug naar Schiphol. Kraak bedankt de VIN-organisatoren en collega-deelnemers voor de leerzame en gezellige trip.

Op zaterdag 11 oktober woont Kraak de laatste ledenvergadering bij van Visafslag Hollands Noorden. De veiling sluit officieel de deuren; het pand wordt verkocht en krijgt een nieuwe functie als basis voor de opkomende offshore-industrie. Die wisseling van bestemming markeert voor Kraak en veel collega‑vissers het definitieve einde van een vertrouwd samenwerkingsverband tussen Helderse en Texelse vissers. De emotie is voelbaar: dankwoorden aan Pim Visser en het dagelijkse bestuur, bloemen en applaus, daarna een stille lunch en het voornemen om elkaar in de toekomst te blijven zien. Kraak sluit af met een persoonlijke reflectie: samenwerking heeft veel bereikt, maar soms dwingt de tijd tot afscheid; hij hoopt op betere tijden voor vissers en herinnert eraan vooruit te kijken.

In zijn verslag combineert Kraak praktische scheepslogistiek, technische aanpassingen en visserijcontroles met bestuurlijke veranderingen en persoonlijke observaties. De trip naar Denemarken onderstreept het belang van innovatie en data voor moderne visserij, terwijl de sluiting van de afslag het sociale en economische keerpunt laat zien waar de sector momenteel doorheen gaat.