Dagboek van een Visserman - Henk Buitjes - Week 32 - 2026

In dit artikel:

Week 28 is voor de bemanning van de ZK 37 een korte visweek. Door de vakantie van Henk Buitjes en Alfred wordt er op vrijdag 10 juli gestopt. De visserij is, net als in de voorgaande weken, goed en levert geregeld volle kisten kleine garnalen op. Een krachtige noordelijke wind zorgt echter voor veel geslinger. Siem ziet daarom af van een geplande vistrip met zijn broer Thijs; Thijs gaat wel mee, maar wordt door de bewegingen van het schip grotendeels zeeziek in zijn kooi.

Na het lossen in Lauwersoog halen Henk en de jongens de lege kisten uit het visruim. Het ruim krijgt een grondige schoonmaakbeurt en wordt voorbereid op een nieuwe antislipvloer, die tijdens de vakantie door Master Composites wordt aangebracht. Ook voert Henk onderhoud uit aan de twee hulpmotoren en de Scania-hoofdmotor. Jochem Jongsma zal tijdens de vakantie de kleppen van de hulpmotoren stellen en de JCB van nieuwe verstuivers voorzien. Zo moet het schip na de vakantie technisch klaar zijn voor nieuwe visreizen.

Henk en zijn vrouw vertrekken op 10 juli met de boot van Hoek van Holland naar Harwich voor een rondreis langs de Engelse oostkust. In Southwold zien zij een kleine vloot die vooral binnen drie mijl op krab en kreeft vist. In Lowestoft, ooit een belangrijke haven met meer dan honderd schepen, is van de vroegere visserij vrijwel niets over. De haven ligt nu grotendeels vol pleziervaartuigen en de lokale handel verkoopt vooral vis die elders is aangevoerd of geïmporteerd. Op het museumschip Mincarlo vertelt de 82-jarige oud-visserman Barry Baxter over zijn ruim dertig jaar op zijtrawlers. Hij legt uit hoe deze schepen op schol visten en hun netten vanaf de zijkant behandelden. Volgens Baxter verdwenen veel banen door teruglopende visbestanden, het vasthouden aan traditionele werkwijzen en het inzetten van schepen als wachtschepen voor de offshore-industrie.

Ook in Sheringham blijkt de vroegere visserijvloot, die ooit uit ongeveer tweehonderd schepen bestond, te zijn teruggevallen tot enkele kleine bootjes. In King’s Lynn bezoeken Henk en zijn vrouw de getijdenhaven en zien zij onder meer de voormalige Nederlandse ZK 2, die als de Engelse garnalenkotter LN 91 Portunus in The Wash werd ingezet. De visserij bestaat er vooral uit kokkels, garnalen en wulken. Verwerkers als Lynn Shellfish en John Lake Shellfish leveren onder meer aan Nederlandse bedrijven. Veel vaartuigen liggen tijdens het bezoek stil voor onderhoud.

Bij Grimsby, rond 1950 de grootste en drukste visserijhaven ter wereld, is de neergang eveneens duidelijk zichtbaar. De kabeljauwoorlogen tussen IJsland en het Verenigd Koninkrijk en de uitbreiding van de IJslandse visserijzone droegen bij aan de terugval van ongeveer vierhonderd trawlers in 1970 tot slechts enkele schepen nu. De visverwerking is er nog steeds belangrijk: circa 70 procent van de Britse visverwerkende industrie bevindt zich in de regio, maar veel vis komt over de weg of per container uit andere landen. Henk bezoekt het visserijmuseum en ontmoet er zijn neef Thijs, die zich in Grimsby heeft gevestigd. Via Thijs maakt hij kennis met handelaar en visser Darren Dexter, die krabben, kreeften en wulken verwerkt en verkoopt.

Verder noordwaarts bezoekt het echtpaar Scarborough en Whitby. In Scarborough vertellen vissers over seizoensgebonden visserij op zalm, zeeforel, krab, kreeft, tong en sint-jakobsschelpen. In Whitby zijn krab en kreeft tegenwoordig de belangrijkste aanlandingen. Visser Andy Coy, die eerder in The Wash op garnalen viste, lost er onder meer kreeft, krab en makreel, die als aas wordt gebruikt. De haven combineert nog altijd actieve kleinschalige visserij met toerisme en historisch erfgoed, zoals Whitby Abbey en de lobster hatchery. In het nabijgelegen Staithes en later in Whitehaven blijkt opnieuw hoe sterk oude vissersgemeenschappen zijn gekrompen; veel havens worden nu vooral gebruikt voor toerisme, recreatie of offshore-windenergie.

Via het Lake District en York reist het paar terug naar Harwich. Op 23 juli nemen zij de boot naar Hoek van Holland. Een dag later keert Henk terug naar Lauwersoog, waar hij samen met Alfred de lege kisten laadt. Het opgeknapte visruim ziet er volgens hem uitstekend uit. Beiden hopen dat de ZK 37 in de daaropvolgende weken opnieuw met een volle lading vis kan vertrekken.