Europees akkoord visquota 2026

In dit artikel:

De EU heeft de vangstmogelijkheden voor 2026 vastgesteld, met een wisselend beeld: sommige visbestanden herstellen, andere staan onder druk. Voor Nederland brengt het pakket zowel kansen als beperkingen, afhankelijk van soort en internationale uitkomst.

De pelagische sector krijgt harde klappen; makreel en blauwe wijting dalen fors. Voor makreel is er nog geen akkoord met VK, Noorwegen, Faeröer en IJsland, waardoor de Raad tijdelijk een quotum heeft ingesteld op basis van het ICES-advies (Internationaal Instituut voor Onderzoek van de Zee). Haagse preferenties zijn dit jaar niet toegekend om extra druk op kwetsbare pelagische bestanden te vermijden.

Staatssecretaris Jean Rummenie noemt de terugloop van pelagische bestanden zorgelijk, maar blij met het bereikte akkoord en wijst op pluspunten zoals stijgende mogelijkheden voor tong en zeebaars: “Het teruglopen van pelagische bestanden zal onze vissers flink raken. Tegelijkertijd ben ik wel tevreden dat er een akkoord ligt over de vangstmogelijkheden van 2026.”

Tongquota voor Nederland stijgen met 25 procent, na herstel in voorgaande jaren. Noordzee- en Skagerrak-haring krijgen 20 procent minder. Noordzeekabeljauw staat er slechter bij: een daling van 44 procent en aangescherpte real-time sluitingen om ondermaatse vangst te voorkomen. TAC’s zijn gebaseerd op ICES-advies en beheerplannen; per lidstaat volgt toewijzing. Nederland zet de besluiten om in nationale regelgeving zodat de nieuwe regels vanaf 1 januari gelden.