Nederlandse en Belgische visserij zoeken elkaar op: openhartige gesprekken over toekomst visserij en innovatie

In dit artikel:

Een Nederlandse delegatie van het Visserij Innovatienetwerk (VIN) bezocht op 29 en 30 oktober Oostende om met Belgische vissers, onderzoekers, overheden en bedrijven te bespreken wat beide visserijen van elkaar kunnen leren. De tweedaagse reis, georganiseerd in overleg met het ministerie van LVVN, draaide om gezamenlijke uitdagingen, innovatie en samenwerking.

Tijdens gesprekken met Belgische sectorgenoten kwamen onder meer de energietransitie, nieuwe visserijtechnieken, digitalisering en de herziening van het Gemeenschappelijk Visserijbeleid aan bod. De Belgen spraken zich opvallend direct uit, ook over de Nederlandse pulsvisserij. Daarover bestaat in België nog veel wantrouwen. Als pulsvisserij terugkeert, moet dat volgens verschillende deelnemers gepaard gaan met strenge regels, duidelijke afspraken en controle. De stevige discussie leidde niet tot volledige overeenstemming, maar wel tot meer wederzijds begrip.

Bij de visveiling van Oostende zagen de Nederlandse deelnemers hoe digitalisering wordt ingezet. Een geavanceerde sorteermachine verwerkt drie vissoorten tegelijk, fotografeert iedere vis en deelt die over negen vakken in. De veiling ontwikkelt daarnaast een systeem om de viskwaliteit digitaal te beoordelen met behulp van foto’s, gewichtsmetingen en geurdata. De private onderneming investeert doelgericht om de concurrentiepositie in de komende jaren te behouden. Volgens de delegatie kan de Nederlandse visserijketen iets leren van die slagvaardige aanpak. Veilingeigenaar Sylvie Becaus riep Nederland en België bovendien op gezamenlijk richting Europa op te trekken tegen onuitvoerbare regelgeving.

Bij onderzoeksinstituut ILVO kregen de deelnemers presentaties over de visserij van de toekomst. Onderzoekers bekijken hoe het brandstofverbruik van schepen kan dalen, onder meer door de weerstand van vistuig te verminderen. Een combinatie van een lichtere kettingmat en tikkers moet de sleepweerstand verlagen, brandstof besparen en tegelijk selectiever op tong vissen. Eerste resultaten wijzen op minder ondermaatse en meer grote tong, maar vervolgonderzoek moet de effecten in de praktijk bevestigen. Ook in Nederland lopen vergelijkbare proeven.

Verder werd uitgelegd hoe wetenschappelijke vangstadviezen tot stand komen en welke onzekerheden daarbij een rol spelen. ILVO-onderzoeker Hans Polet pleitte voor een andere opzet van het Europese visserijbeleid. Niet het vistuig, maar de totale vangst zou centraal moeten staan. Vissers zouden meer vrijheid krijgen in de keuze van techniek, maar een vangstquotum strikt moeten respecteren. Ook ongewenste bijvangst zou van dat quotum worden afgetrokken. Daarvoor zijn volledige vangstregistratie en betrouwbare controles, bijvoorbeeld met camera’s aan boord, noodzakelijk.

De reis maakte duidelijk dat beide landen kampen met stijgende kosten, een kleiner visgebied, de noodzaak tot brandstofbesparing, selectiever vissen en complexe Europese regels. Verschillen in aanpak en opvattingen hoeven samenwerking niet te blokkeren. De opgedane contacten en het grotere wederzijdse begrip bieden kansen voor gezamenlijke projecten rond energiebesparing, innovatieve technieken, digitalisering en Europees visserijbeleid, met als gedeeld doel een economisch gezonde en ecologisch toekomstbestendige visserij.