Verandering stromingspatronen door offshore windturbines

In dit artikel:

Onderzoekers van het Hereon Institute of Coastal Systems, Analysis and Modeling onder leiding van geofysicus Dr. Nils Christiansen rapporteren dat offshore windturbines zowel de lucht- als de oceaanstromingen veranderen. De draaiende rotoren beïnvloeden de oppervlaktestromingen; de onderwaterpijlers werken als obstakels voor getijdenstromingen. Die atmosferische en hydrodynamische wake-effecten beïnvloeden elkaar en zijn in deze studie voor het eerst gezamenlijk geanalyseerd en gekwantificeerd voor een uitbreidingsscenario tot 2050.

De modellen laten zien dat de interactie van wakes leidt tot een fijnmazig, nieuw stromingspatroon dat zich niet alleen binnen windparken voordoet maar zich over de Duitse Bocht en verder over de Noordzee kan uitstrekken. In het 2050-scenario kan dat resulteren in een daling van oppervlaksnelheden tot ongeveer 20 procent. Zulke veranderingen hebben waarschijnlijk grote gevolgen voor sedimenttransport, verticale menging van water, het mariene ecosysteem en de betrouwbaarheid van stromingsvoorspellingen die van belang zijn voor scheepvaart, visserij en milieubescherming.

Het team presenteert ook eerste mitigatiestrategieën: afstand tussen turbines, de plaatsing van parken en lokale getijdenomstandigheden blijken cruciaal. Grotere onderlinge afstanden verminderen de superpositie van turbulentie en beperken zo de verandering in menging. De studie benadrukt daarmee dat ontwerp- en locatiekeuzes bij toekomstige windparken directe invloed hebben op zeewaterdynamiek en ecologie.