Zoet en zuur garnalenvloot: aankoop NEU 243, verkoop WR 111, sanering ZK 11

In dit artikel:

In Lauwersoog verandert de garnalenvloot van samenstelling: Peter Visser (LO 13) breidt zijn vloot uit met de Duitse kotter NEU 243 “Anna Catharina”, terwijl collega Bas van der Meulen zijn Wadkotter WR 111 kwijt raakt. De NEU 243, een 23 meter lange dichtkonter (oorspronkelijk SC 43, bouwjaar 2003), stond na een periode van inactiviteit weer te koop. Visser tekende vorige maand in Neuharlingersiel een voorlopig koopcontract en wil het schip zodra de notariële overdracht rond is snel naar Lauwersoog halen. Hij blijft vissen met zoon Durk en dochter Christina op de LO 13; met de aankoop ontstaat een combinatie van één kotter onder Nederlandse en één onder Duitse vlag, wat volgens hem de afhankelijkheid verkleint.

Voor Van der Meulen en zoon Isaäk uit Dokkum liep het anders. Zij hadden begin dit jaar de WR 111 aangeschaft en wilden eveneens onder Duitse vlag gaan varen; de benodigde Duitse papieren hadden ze al. Zij deden ook een bod op de NEU 243, maar kregen eind november te horen dat Visser de koop had gesloten. Omdat de LO 44 al volgens plan was vertrokken en de WR 111 mondeling was verkocht aan collega Peter Lukkien, eindigden vader en zoon uiteindelijk zonder kotter. Het koopcontract voor de WR 111 werd op 5 december ondertekend.

De familie Lukkien (Peter, broer John en moeder Hettie) nam de WR 111 over; het vaartuig wordt omgenummerd tot ZK 111 en krijgt de naam ‘Hesseltje Ietje’ naar Hettie Lukkien. Binnen de familieverschikkingen gaat de GK‑vergunning van de ZK 12 naar de nieuwe ZK 111, terwijl de GV‑vergunning naar de ZK 11 is verplaatst; de ZK 12 wordt aangemeld voor sanering.

Kortom: Visser breidt strategisch uit met een Duitse kotter om risico’s te spreiden, terwijl Van der Meulen’s plannen om onder Duitse vlag te opereren uiteenlopen door het mislopen van de NEU 243 en de verkoop van zijn WR 111 aan de familie Lukkien.